ทำไมจึงสร้างขึ้นมา
เคมีของสระว่ายน้ำและอ่างน้ำร้อนนั้นง่ายเมื่อมีตัวเลขที่ถูกต้อง แต่น่าหงุดหงิดเมื่อสองหน้าจอหรือสองเว็บไซต์ให้ตัวเลขต่างกัน เราจึงสร้างระบบคำนวณเคมีขึ้นมาหนึ่งระบบ ตรวจสอบกับข้อเท็จจริงด้านปริมาณการใช้ที่เผยแพร่ไว้ และใช้ระบบนี้ในทุกที่: ในแอป และในเครื่องคำนวณและบทความทุกบทบนเว็บไซต์นี้
แนวทางมาจากไหน
- ค่าเป้าหมายคลอรีนเป็นไปตามแนวทางอัตราส่วนคลอรีนอิสระต่อกรดไซยานูริก ที่ชุมชน Trouble Free Pool ทำให้เป็นที่รู้จัก
- ขีดจำกัดของอ่างน้ำร้อนอ้างอิงตามคำแนะนำของ CDC และฉลากผลิตภัณฑ์ที่ขึ้นทะเบียนกับ EPA: คลอรีนอิสระอย่างน้อย 3 ppm (โบรมีน 4 ppm) ห้ามลงแช่เมื่อคลอรีนสูงกว่า 5 ppm (โบรมีน 6) ห้ามเด็ดขาดเมื่อคลอรีนสูงกว่า 10 ppm หรือโบรมีนสูงกว่า 8 และห้ามเด็ดขาดเมื่อค่า pH ต่ำกว่า 7.0 หรือสูงกว่า 7.8 (หน้าอ่างน้ำร้อนของ CDC) เราถือว่าอ่างพร้อมใช้ที่ค่า pH 7.2 ถึง 7.8 ซึ่งเป็นช่วงควบคุมในชุดเครื่องมือ Legionella สำหรับอ่างน้ำร้อนของ CDC ที่อ้างอิง Model Aquatic Health Code
- CDC แนะนำไม่ให้ใช้สารคงตัวคลอรีน (กรดไซยานูริก) ในอ่างน้ำร้อน เพราะทำให้คลอรีนออกฤทธิ์ช้าลง วิธีใช้ไดคลอร์แล้วตามด้วยน้ำยาฟอกขาวจงใจรักษาระดับไว้ที่ประมาณ 30 ถึง 40 ppm และกำหนดให้ระบายน้ำเมื่อสูงกว่า 40 แอปยังมีตัวเลือกใช้น้ำยาฟอกขาวเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีสารคงตัวเลย
- สระว่ายน้ำ: ลงว่ายน้ำได้เมื่อคลอรีนอิสระกลับมาอยู่ในช่วงปกติ และอยู่ที่หรือต่ำกว่าระดับที่ลงน้ำได้อีกครั้งตามฉลากคลอรีน (ฉลากส่วนใหญ่ระบุไว้ที่ 4 ppm) ห้ามลงระหว่างการช็อก และห้ามลงเมื่อสูงกว่า 10 ppm เด็ดขาด
- ความเข้มข้นของผลิตภัณฑ์และปริมาณของสารช็อกแบบไม่ใช้คลอรีนมาจากฉลากผลิตภัณฑ์
- ค่าคงที่ทางเคมีของน้ำมาจากแหล่งข้อมูลที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ตามรายการด้านล่าง
วิธีที่เราคำนวณ
| ปริมาณ | วิธีคำนวณ |
|---|---|
| ปริมาณคลอรีน | ppm × ลิตร ÷ คลอรีนที่ใช้ได้ต่อกรัมหรือต่อมิลลิลิตร คลอรีนน้ำสำหรับสระว่ายน้ำ (10% ขึ้นไป) ระบุบนฉลากเป็น % ทางการค้า (กรัมต่อ 100 mL) ส่วนน้ำยาฟอกขาวที่ต่ำกว่า 10% ระบุเป็นเปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ซึ่งแก้ค่าด้วยความหนาแน่น |
| ผลข้างเคียง | จากสูตรเคมี: ไดคลอร์เพิ่ม CYA 0.91 ppm ต่อ FC ทุก 1 ppm ไตรคลอร์ 0.61 แคลเซียมไฮโปคลอไรต์เพิ่มแคลเซียม 0.71 ppm |
| ค่า pH (กรดและด่าง) | แบบจำลองบัฟเฟอร์คาร์บอเนต บอเรต และไซยานูเรต พร้อมค่าคงที่ที่ขึ้นกับอุณหภูมิ (Plummer และ Busenberg 1982; Mesmer และคณะ 1972) และการแก้ค่าแอกทิวิตี คาร์บอเนตทั้งหมดคำนวณจากค่าความเป็นด่าง |
| ค่าความเป็นด่าง แคลเซียม สารคงตัวคลอรีน เกลือ | ปริมาณสัมพันธ์: กรดหนึ่งสมมูลต่อค่าความเป็นด่างหนึ่งสมมูล แคลเซียมคลอไรด์ตามความบริสุทธิ์ที่ระบุ สารคงตัวคลอรีนและเกลือหนึ่งต่อหนึ่งโดยน้ำหนัก |
| FC / CYA (สระว่ายน้ำ) | คลอรีนอิสระต่ำสุด 7.5% ของ CYA (5% สำหรับระบบเกลือ) ค่าเป้าหมายสูงกว่าค่าต่ำสุด 3 ppm (7.5% สำหรับระบบเกลือ) ช็อก 40% ของ CYA ห้ามใครลงว่ายน้ำเมื่อสูงกว่า 10 ppm: หากสูงกว่า 10 แต่ยังอยู่ในช่วงปกติสำหรับ CYA สูง (เช่น 10 ถึง 11 ppm ที่ CYA 80) คำตอบคือ "รอก่อน" หากสูงกว่านั้นคือ "ไม่ปลอดภัย" |
| ค่า pH ของสระและการว่ายน้ำ | ลงว่ายน้ำได้ที่ค่า pH 7.0 ถึง 8.0 ให้ปรับค่า pH ก่อนเมื่ออยู่ที่ 6.5 ถึง 7.0 หรือ 8.0 ถึง 8.5 (Model Aquatic Health Code กำหนดให้แก้ไขทันทีเมื่อต่ำกว่า 6.5 หรือสูงกว่า 8.0) ไม่ปลอดภัยเมื่อต่ำกว่า 6.5 หรือสูงกว่า 8.5 CDC แนะนำ 7.0 ถึง 7.8 |
| ขีดจำกัดของอ่างน้ำร้อน | คลอรีนอิสระอย่างน้อย 3 ppm ไม่ว่า CYA จะเป็นเท่าใด และไม่ต่ำกว่า 7.5% ของ CYA ลงแช่ได้เมื่อไม่เกิน 5 ppm และห้ามสูงกว่า 10 เด็ดขาด เมื่อ CYA สูงกว่าประมาณ 67 ppm จะไม่มีระดับคลอรีนใดที่ไม่เกิน 5 ppm ซึ่งได้อัตราส่วนตามเกณฑ์ คำตอบจึงเป็น "ระบายน้ำและเติมน้ำใหม่ก่อน" และแผนการดูแลกำหนดให้ระบายน้ำเมื่อสูงกว่า 40 ppm โบรมีน 4 ถึง 6 ppm ห้ามสูงกว่า 8 เด็ดขาด พร้อมใช้ที่ค่า pH 7.2 ถึง 7.8 (ชุดเครื่องมือ Legionella ของ CDC ซึ่งอ้างอิง Model Aquatic Health Code) ค่า pH 7.0 ถึง 7.2 คือ "เพิ่มค่า pH ก่อน" ต่ำกว่า 7.0 หรือสูงกว่า 7.8 ถือว่าไม่ปลอดภัย (คำแนะนำเรื่องอ่างน้ำร้อนของ CDC) |
| CSI | ลอการิทึมของผลคูณแอกทิวิตีของแคลเซียมและคาร์บอเนต หารด้วยผลคูณการละลายของแคลไซต์ที่อุณหภูมิของน้ำ โดยแก้ค่าความเป็นด่างของคาร์บอเนตสำหรับไซยานูเรตและบอเรต |
| โบรมีน | ค่าโบรมีน = ค่าคลอรีนที่อ่านได้ × 2.25 (159.8 ÷ 70.9) โบรไมด์สำรองคำนวณจากโซเดียมโบรไมด์โดยน้ำหนัก สารออกซิไดซ์เริ่มต้นกำหนดไว้ให้ได้โบรมีนประมาณ 5 ppm (MPS หรือคลอรีนหนึ่งสมมูลต่อโบรมีนหนึ่งสมมูล) |
| MPS | ปริมาณตามฉลาก: 45% ปริมาณ 1.5 oz ต่อ 200 gal (สปา) 38% ปริมาณ 1 lb ต่อ 10,000 gal (สระว่ายน้ำ) ในอ่างที่ใช้โบรมีน ปริมาณเต็มสำหรับสปาจะปลดปล่อยโบรมีนประมาณ 27 ppm จากโบรไมด์สำรอง ปริมาณปกติจึงกำหนดไว้ที่ประมาณ 5 ppm แทน และต้องทดสอบทุกครั้งหลังการช็อก |
| รอบการระบายน้ำ | (แกลลอนสหรัฐฯ ÷ 3) ÷ จำนวนผู้แช่เฉลี่ยต่อวัน |
| การแบ่งเติม | กรดแบ่งเติมครั้งละไม่เกินค่าความเป็นด่าง 12.5 ppm โซดาแอชและบอแรกซ์ 15 ppm เบกกิ้งโซดา 40 ppm แคลเซียมคลอไรด์ 100 ppm (50 ในสปา) สารลดคลอรีน 5 ppm ปริมาณคลอรีน สารช็อก โบรมีน MPS สารคงตัวคลอรีน และเกลือไม่แบ่งเติม แต่จะแจ้งเตือนเมื่อปริมาณมาก |
ระบบคำนวณเขียนขึ้นครั้งเดียวและทดสอบกับกรณีอ้างอิงมากกว่า 1,300 กรณีที่สร้างจากการทำงานอ้างอิงแยกต่างหาก แอปและเว็บไซต์นี้จึงให้คำตอบเดียวกัน หากพบตัวเลขที่ดูไม่ถูกต้อง ส่งอีเมลถึง [email protected] พร้อมค่าที่ป้อน แล้วเราจะตรวจสอบให้
ข้อจำกัด
เครื่องคำนวณถือว่าปริมาตรและความเข้มข้นของผลิตภัณฑ์ที่ป้อนนั้นถูกต้อง และผลิตภัณฑ์ยังใหม่อยู่ คลอรีนน้ำจะเสื่อมความเข้มข้นระหว่างการเก็บ และการตวงผงด้วยช้อนตวงเป็นค่าโดยประมาณ ปริมาณที่แนะนำเป็นค่าประมาณที่ปัดเศษเพื่อให้ตวงได้: ทดสอบหลังเติม ปฏิบัติตามฉลากผลิตภัณฑ์เสมอ เติมสารเคมีทีละชนิด และห้ามผสมสารเคมีเข้าด้วยกันเด็ดขาด